کنفرانس بین المللی حقوق ساخت

صفحه اصلی / چهارمین کنفرانس بین المللی حقوق ساخت

ارزیابی کارائی کاربرد الگوی قراردادی مهندسی، تأمین تجهیزات، ساخت و تأمین مالی برای توسعه حوزه بالادستی صنعت نفت

نویسندگان :

محمد آرین¹

1- دانشگاه شهید بهشتی

کلمات کلیدی :

قرارداد ای.پی.سی.اف،تأمین مالی،بخش بالادستی،صنعت نفت،پیمانکار

چکیده :

در دو دهه گذشته با توجه به افزایش سطح تحریمهای بین‌المللی و محدودیت دسترسی صنعت نفت ایران به منابع مالی خارجی، استفاده از الگوی قراردادی جدیدی تحت عنوان "قرارداد مهندسی، تأمین تجهیزات، ساخت و تأمین مالی (ای.پی.سی.اف)" در کانون توجه مدیران و کارشناسان صنعت نفت قرار گرفته به نحوی که دستورالعمل‌هائی نیز توسط وزارت نفت و شرکت ملی نفت برای کاربرد این الگو در صنعت نفت وضع شده‌اند. اضافه کردن تعهد تأمین مالی در چارچوب این قرارداد به تعهدات پیمانکاران فعال در صنعت نفت که به ندرت در کسوت سرمایه‌گذار (توسعه دهنده) فعالیت کرده‌اند، مخاطب کنجکاو را با این پرسش مواجه می‌کند که آیا اساساً این روش قراردادی می‌تواند برای توسعه میادین نفت و گاز واجد کارائی باشد؟ بررسی دقیق ماهیت الگوی ای.پی.سی.اف بیانگر این مسئله است که روش مذکور متناسب با نیازها و الزامات پروژه‌های بخش بالادستی صنعت نفت نیست زیرا اولاً این روش اساساً سرمایه‌گذاری توأم با ریسک آن گونه که در قراردادهای نفتی بالادستی مشاهده می‌شود، قلمداد نمی‌گردد. ثانیاً؛ خلق این الگوی قراردادی با هدف جذب سرمایه‌گذاری داخلی از طریق هم افزائی بین پیمانکاران و نظام بانکی کشور برنامه ریزی شده حال آنکه پیمانکاران داخلی از توانمندی لازم به عنوان یک سرمایه‌گذار برای جذب منابع مالی از طرق مختلف برخوردار نبوده و بنیه مالی آنها نیز پاسخگوی تأمین هزینه‌های عظیم بخش بالادستی نیست. ثالثاً؛ اتکاء پیمانکاران به نظام بانکی کشور برای ایجاد هم افزائی نیز نتیجه‌ای به همراه ندارد زیرا بانکها تمایلی به ارائه تسهیلات در قالب روشهائی همچون تأمین مالی پروژه محور ندارند و روش سنتی اعطای وام نیز به دلیل ضرورت ارائه وثایق معتبر بالاتر از مبلغ وام خارج از توان مالی پیمانکاران می‌باشد.